Hasta Başı
Dedi: “Yâr!..”
Sonra son bir titremeyle durdu elleri
Akşamın bir köşesinde titreyen rüzgâr
Yankılanan fısıltıyla aniden dindi.
Hasta adam ölmüştü: Sizin için bu yeni bir haber.
Onu önceden bilenler
bu haberi aldıklarında mutlaka üzülecekler.
Solan akşamlar gibi değişecek yüzleri
Ağlayacak kimi.
Onu yakından tanıyanlarsa
gizli gerçeği bilecek:
Hasta adam ölmüştü. Ölmüştü… Çok eskiden!
Cesedi yıkanıp toprağa gömülmüştü
Zaten bu olmuştu çoktan…
Yıllar önce, rüzgârlı bir akşamda, başka bir kentteHüzünlü bakışlarıyla atına bindi
Akşamın bir köşesinde titreyen rüzgâr
Düzenli nal sesleriyle aniden dindi.
Aradı tüm şehirlerde
Kaybedilen sevgiliyi
Umutsuzca sürdürdü hep
Bu sonuçsuz arayışı.
İşte şimdi yıllar sonra
Tek bir yatak
Hasta başı.
Gülümserken sessiz
Orada,
Aktı gözünden son yaşı.
Tuhaf bir mutluluktu bu
Ölüyordu hâlbuki o!
Ancak yine de dedi: “Yâr!”
Dudakta bir gülümseme
ve de son bir titremeyle
durdu elleri…
Akşamın bir köşesinde titreyen rüzgâr
Yankılanan fısıltıyla aniden dindi…