Mektup
Sevgilim, ruhumun içi
Sen ki benim öbür yarım… Yalnız senle bahtiyarım…
Gözlerim… Gözlerimin önündeki dünya…
Karım…
Seninle yaşamalıyım. Öperken ve koklarken duyduğum sen olmalısın.
Seninle ölmeliyim. Beraber değiştirmeliyiz üzerimizdeki bu paçavraları…
Hep seninle olmalıyım. Beraber değiştirmeliyiz
Gözlerimizin önündeki dünyayı…
Ters dönmeli çamaşırlar üzerimizden çıkarken ve çırılçıplak kalmalıyız gecede.
Yağmurda, doluda, karda
Isınmalıyız içiçe…
Sevişmek, doymak ve ölmek seninle olmalı.
Nefesini içime çekip, içimin tırtıllarını kozanla kaplamalıyım…
Sen ipekten olmalısın… ve ben tahtadan!..
Sarılmalı, sarılmalıyız. Masallar anlatmalıyım sana
Ateşin başında korku hikâyeleri…
Erotik filmler seyredip kahkahalar atmalıyız
Piyango bileti almalı, çocuklara gülmeliyiz
Kavgalar etmeliyiz ve sonra ayrılıp birbirimizden
Hiçbir şey olmamış gibi yeniden birleşmeliyiz.
Saçların melekler saçı
Bulutlar saçının tacı
Bir Tanrı gibi yükseliyorsun yerden kilometrelerce
Sevgilim, ruhumun içi…
Fakat seni bulmalıyım önce…