Müdavim
Ben kendi kendimin müdavimiyim
Hayat dolmuşlarında
Kendimin muaviniyim.
Doğarken yalnız başıma…
Ölürken yalnız başıma…
Yanımdan geçti bir dünya
Bir başımayım.
Yanımdan geçti sokaklar
Yanımdan geçti duraklar
Sinirli, mutlu suratlar
Heybetli kalabalıklar
Durmadan ve hızla geçti.
Onlarla beraber ben hep
Bir başımaydım.
Ben yine kendi kendimin
Sevgilisiydim.
Kimi insanı çok sevdim
O yine bendim.
Senin bende gördüklerin
Aslında ben değildim
Sonunda kendimi buldum
Sana gösterdim.
Aynı kaldım
Çok değiştim.
En kederli, en hüzünlü
En neşeli, en ümitli
En mutlu, en üzüntülü
En karmaşık
En basit
En sıradan kişiydim.
En sonunda kendimi de olduğum gibi sevdim.
Vapurlarda, trenlerde
Dolmuşlarda, uçaklarda
Yanımda bir tek ben vardım
Yine bir bendim.
Sizinle aynı kişiydim
Evrenin kutsal özü var
Ben o özdüm.
En sonunda bunu çözdüm.
En kalabalıkta en yalnız
Ve en büyük yalnızlıkta
En kalabalık…
Tüm evren ahalileri
Tüm evler, bütün yıldızlar
Bütün güzel kızlar
Hepsi benim
Hepsi bendim.
Kendimle savaştım ben hep
Sonunda
Kendimi yendim.
Çünkü o bendim
O bendim
Çünkü ben sendim
Ve hep seninle birlikte
Bir başımaydım.